نکاتی مهم درباره انواع و روش های حفر چاه آب

آبهای زیرزمینی و آبهای سطحی، از مهمترین ارکان “چرخه آب” یا “چرخه هیدرولوژی” (Hydrologic Cycle) به شمار می آیند. آب سطح زمین، توسط تبخیر وارد هوا شده و سپس به وسیله بارندگی باران یا برف مجدداً به آن برمیگردد. آب ناشی از بارندگی، یا بصورت آبهای جاری سطحی در می آیند و یا با نفوذ در زمین، وارد سفره های آب زیرزمینی شده و از مناطلق مختلف و با فشار از مجراهای آزاد، مانند رودخانه، برکه و یا چاه های آب از زیر زمین خارج می شوند.

کیفیت آب های زیرزمینی، به نوع و مدت زمان تماس آب با خاک، رسوبات، سنگ ها، صخره ها و آلاینده های موجود در سفره های زیرزمینی و همینطور مسیر عبور آب از آنها بستگی دارد. علاوه بر این موارد، گازها، مواد معدنی و مواد شیمیایی مختلفی می توانند در داخل آبهای زیرزمینی نفوذ و در آن حل شوند. چاه های آب، از متداولترین روش های استخراج آبهای زیرزمینی برای استفاده در مصرف آب خانگی شناخته می شوند. یک چاه آب، بصورت ساده، حفره ای در زمین است که وارد یک سفره آب زیرزمینی می شود. آب از داخل این سفره زیرزمینی توسط پمپ استخراج شده و در داخل سیستم لوله کشی، به مناطق مختلف مد نظر منتقل می شود. عمق حفر چاه، به عوامل مختلفی مانند عمق آب زیرزمینی، کیفیت آب زیرزمینی و موقعیت زمین شناسی منطقه مد نظر برای حفر چاه بستگی دارد. معمولاً عمق چاه هایی که در نزدیک یکدیگر حفر می شوند، خیلی به هم نزدیک است. اما چاه های نزدیک به هم در مناطق یخبندان، ممکن است تفاوت قابل ملاحظه ای با هم داشته باشند.